Being bilingual for those who are not

Aroha (English/Dutch)

Aroha

|Lees Aroha’s verhaal in het Nederlands|

To me, being bilingual is like playing a game of memory with your mind. Except instead of having an image on a card, you have a word in one of the languages you speak. Sometimes you find the matching card immediately. At other times it takes a lot longer. And you just keep staring at the card in your hand and it is all you can see, but you just can’t manage to find the other. Which, as you can imagine, is very frustrating because you know it’s there, it has to be, yet you just keep turning over other cards. And when you finally find that one card, the one you were looking for, it’s a personal victory.

This whole memory game can make it kind of hard to talk to people at times. Because it’s equally confusing to them as it is frustrating to you. When playing the memory game it’s all I can focus on, so sometimes I may go mute when I am playing.

However, being bilingual opens up a whole new world, full of people to meet, which isn’t there when you aren’t bilingual. And to be honest, I wouldn’t trade my cards for the world.

~Aroha (14 years) lives in The Netherlands and speaks Dutch and English.

This is part of our series in which bilinguals share what their languages mean to them. To read more stories: click here.


Tweetalig zijn voor niet-tweetaligen

Voor mij is het tweetalig zijn als het spelen van een spelletje Memory met je gedachten. In plaats van een afbeelding op een kaartje, heb je een woord in één van de talen die je spreekt. Soms is de bijpassende kaart onmiddellijk te vinden. Op andere momenten duurt het veel langer. Je blijft gewoon staren naar de kaart in je hand. Het is alles wat je kunt zien, het lukt je gewoon niet om de andere te vinden. Dat is, zoals u zich kunt voorstellen, zeer frustrerend, omdat je weet dat de andere kaart er is, hij moet er wel zijn. Je blijft maar kaarten omdraaien. En als je eindelijk die ene kaart vindt, degene waar je naar zocht, dan is het een persoonlijke overwinning.

Dit Memory-spel kan het soms moeilijk maken om met mensen te praten. Want het is net zo verwarrend voor hen als het frustrerend is voor mij. Bij het spelen van het Memory-spel is dat het enige waar ik me op kan concentreren, waardoor ik soms op ‘mute’ ga als ik speel.

Maar tweetalig zijn opent ook een heel nieuwe wereld, vol met mensen die je misschien niet zou ontmoeten wanneer je niet tweetalig bent. En om eerlijk te zijn, ik zou mijn kaarten voor geen goud willen ruilen.

~ Aroha (14 jaar) woont in Nederland en spreekt Nederlands en Engels.

Comments are closed.